ana sayfa yazılar love letters kimlik dergi mekân EN
BARR VE MODERN SANATIN HARITASI
Bir yüzyılın akışını yakalayan tek bir çizim düşün. Alfred Barr'ın 1936 tarihli diyagramı, ilkin bir müze kataloğu için karalanmıştı, kısa sürede bir pusulaya dönüştü. Kuşaklar, modern sanatın o çetrefilli hikâyesinde yön bulmak için onun çizgilerini izledi. Tek bir sayfa olarak başlayan şey, herkesin izlediği harita oldu.
Alfred H. Barr Jr. Modern sanatın kökenlerini ve evrimini gösteren elle çizilmiş şema. y. 1936.
Alfred H. Barr Jr., 1929'da, daha yirmi yedi yaşındayken MoMA'nın ilk direktörü oldu. Müze, Manhattan'da ödünç alınmış odalarda başladı. 1936'ya gelindiğinde Barr, ünlü Cubism and Abstract Art sergisini düzenlemişti.
Barr'ın diyagramı, katalog kapağındaki tek bir sayfa, çağının ruhunu yakaladı. Kutular ve oklarla, modern sanatın çılgın dallarını çizdi: Japon baskılarından Cézanne'a, Neo-Empresyonizm'den Sürrealizm'e. Etkilerini bir metro haritası kesinliğiyle serdi. Her akım, 1890'dan 1935'e uzanan bir zaman çizgisinde kendi yerini aldı; kaosu, parmağınla izleyebileceğin bir hikâyeye dönüştürdü.
Cubism and Abstract Art sergi kataloğunun kapağı; üzerinde Alfred H. Barr Jr.'ın şeması ve notları. 1936.
Barr'ın asıl atılımı, hikâye anlatımıydı. Uzak yerlerden ve farklı on yıllardan sanatı topladı, hepsini tek bir çerçeve içinde dokudu. Modern sanatın birden bir başı, bir ortası ve bir ivmesi oldu. Tarih, uzak bir fon olmaktan çıkıp yaşayan bir zaman çizgisine döndü. Her akım ve her sanatçı bir yer buldu; aykırı duranlar bile olay örgüsünün parçası oldu. İlk kez, yarım yüzyıllık sanat, birbirine bağlı bir hikâyeye oturdu.
Barr'ın kurgusu kendi görüşünü yansıtıyordu ve birçok sanat tarihçisi buna karşı çıktı. Yine de diyagramı, tartışmayı görünür ve paylaşılabilir bir şeye dönüştürdü; kuşakları haritayı yeniden çizmeye, yeniden düşünmeye ve yeniden harmanlamaya kışkırttı.
Behind the Scenes - Inventing Abstraction, 1910-1925
Diyagram sadece bir duvarda asılı durmadı; MoMA koleksiyonunu biçimlendirdi. Barr, müzeyi haritasına uyan yapıtları toplamaya yöneltti ve sergiler onun kurgusunu izledi. 1940'larda ve 1950'lerde MoMA katalogları, ülke çapında sanat tarihinin başvuru rehberi oldu. Onlar aracılığıyla Barr'ın çerçevesi ölçütü belirledi. Kuşaklarca öğrenci, yirminci yüzyıl sanatını onun çizdiği sırayla öğrendi. Sanatı sınıflamanın bu yolu bir yönteme dönüştü. Başka müzeler benzer kategorilerle koleksiyonlar kurdu, üniversiteler dersleri bu dönemler etrafında düzenledi. Yirminci yüzyıl sonunun modern sanat kanonu, Barr'ın diyagramını izledi.
Barr'ın diyagramı, 1936 New York'unda gördüğü şeyden çizildiği için, kör noktaları kısa sürede belli oldu. Kendi anının zevklerini ve koleksiyonlarını yansıtıyordu: Avrupa dışı gelenekler dışarıda kalmıştı, kadın sanatçılar neredeyse hiç görünmüyordu, bazı Avrupa akımları parlarken bazıları arka plana çekiliyordu. Bu boşluklar, Barr'ın haritasının sınırlarını çiziyor ve bir revizyon çağırıyordu.
Eleştirmenler diyagramı terk etmedi; onu çoğalttı. Yeni versiyonlar, ayrıntılar kaysa da Barr'ın belkemiğini korudu. Hikâye nasıl değişirse değişsin, onun yaklaşımı modern sanat tarihini birbirine bağlı akımlardan oluşan bir zincir olarak biçimlendirmeyi sürdürdü.
Behind the Scenes - Inventing Abstraction, 1910-1925
Diyagram bugün hâlâ kullanılıyor. Müzenin araştırma odalarında ve ders kitaplarında bulunabilir. Hem bir nesne hem bir savdır; Barr'ın 1936'da modern sanatı nasıl gördüğünün bir anlık görüntüsü ve sonraki kuşakların onu nasıl görmeye başladığının bir taslağı.
BIBLIOGRAPHY
Kantor, Sybil Gordon. Alfred H. Barr, Jr. and the Intellectual Origins of the Museum of Modern Art. Cambridge, MA: MIT Press, 2002.
Staniszewski, Mary Anne. The Power of Display: A History of Exhibition Installations at the Museum of Modern Art. Cambridge, MA: MIT Press, 1998.
The Museum of Modern Art Archives, New York.
The Museum of Modern Art, New York — permanent collection.